Expired Fomapan: Is There Still Life in It?

چند ماه پیش یکی از همکارام دو تا حلقه فیلم فوماپن ۴۰۰ تاریخ‌گذشته بهم داد. گفت باهاشون بازی کن، ببین هنوز جونی براشون مونده یا نه. منم که سال‌ها بود دست به دوربین آنالوگ نزده بودم، دیدم بهونه‌ی خوبیه که دوباره برم سراغش.

هر دو حلقه رو تو همین رفت‌وآمدهای روزمره تموم کردم و دادم لابراتوار که ظاهر و اسکنشون کنه. چند تا از فریم‌هایی که بیشتر دوستشون دارم رو اینجا گذاشتم.

اولین چیزی که به چشمم اومد، گرین درشت بود و کنتراستی که یه کم شسته به نظر می‌رسید. خب از یه فیلم حساسِ تاریخ‌گذشته هم همینو باید انتظار داشت. فیلم با گذشت زمان، حتی تو تاریکی هم یه کم مه می‌گیره، سیاه‌ها می‌رن سمت خاکستری و حساسیتش هم میاد پایین.

ولی در کل نتیجه بد نبود، اتفاقاً قابل‌قبول بود. جالبیش اینجا بود که فیلم تو نور ملایم و یکدست بهتر از همه جا جواب داد. عکس موتوره، با اون سیاه‌های عمیق و جزئیات تمیزش، شاید بهترین فریم این دو تا حلقه باشه. ولی تو آفتاب تند، هایلایت‌ها کامل پریدن. رو سطح‌های یکدست هم، مثل آسمون ابری یا دیوار سیمانی، گرین بدجوری خودشو نشون داد.

راستشو بخواین، همین گرین گاهی به عکس شخصیت می‌ده. مثلاً تو پرتره‌ی جلوی بادکنک‌ها، اون حس تخت و دونه‌دار فیلم با فضای شاد و یه کم سوررئال صحنه خیلی جور دراومده.

اگه شما هم فیلم تاریخ‌گذشته دارین، یه قانون ساده یادتون باشه: به ازای هر ده سالی که از تاریخش گذشته، حدود یه استاپ بیشتر نور بدین. اگه یه حلقه‌ی دیگه دستم برسه، این دفعه رو ۲۰۰ یا حتی ۱۰۰ می‌گیرمش.

خلاصه که فوماپن تاریخ‌گذشته هنوز جون داره؛ فقط باید یه کم باهاش مهربون‌تر بود.

A few months ago, a colleague handed me two rolls of expired Fomapan 400 and suggested I play around with them to see if they still had any life left. I hadn't touched an analog camera in years, so it felt like the perfect excuse to pick one up again.

I shot both rolls during everyday walks and handed them to a lab for developing and scanning. Here are a few of my favorite frames.

The first thing I noticed was the heavy grain and the somewhat washed-out contrast. That's exactly what you'd expect from a fast, expired film. Over time, the emulsion picks up fog even in total darkness: blacks drift toward grey and the film loses sensitivity.

Still, the results were more than acceptable. Interestingly, the film performed best in soft, even light. The motorcycle shot, with its deep blacks and crisp detail, might be the best frame from both rolls. In harsh sunlight, though, the highlights blew out, and on flat surfaces like an overcast sky or a concrete wall, the grain really came forward.

Honestly, that grain sometimes adds character. In the portrait in front of the balloons, the flat, grainy look of the film suits the playful, slightly surreal mood of the scene.

If you have expired film lying around, remember one simple rule: give it roughly one extra stop of exposure for every decade past its expiry date. If I get my hands on another roll, I'll rate it at ISO 200, or even 100.

Expired Fomapan still has some life in it. You just have to treat it a little more gently.

حلقه دوم Second roll